بعد كلي خوندن و رقصيدن. يهو با گفتن اسم ناظم توسط مبصر گلمون طوري برگشتيم سر جاهامون وكتابامونو باز كرديم كه انگار چند ساله ما روي اين صندلي ها نشسته و خرخوني كرديم ولي با اين حال ناظممون(كه از گفتن اسمش خودداري كرديم)اومد كلاس و يه چشم غره اي رفت كه فكر كنم صندليه همه خيس شده بودبعد گفت كه هرچي ديوونه ست تو اين كلاس جمع شده شلوغترين كلاسمون هم از الان مشخص شد بعد گفت اين چندمين باره كه دارم اخطار ميدم و ديگه خودتون ميدونين اگه فردا از انضباطتون كم شد سر منو نخورين. همه هم كه لال شده بودنو همچين سرشونو انداخته بودن پايين كه فكر كنم تو عمرشون همچين تيريپ خرخوني نزده بودن و اگه dadi or mami بچه هاشونو اين شكلي ميديدن ديگه ارزو به دل نمي موندن.....

خيلي جالب بود ما درست زنگ بعدي امتحان شيمي داشتيم و استاد شيمي مون هم نيومده بود كه ديگه ما جو زده شده بوديم و كنترل كردنمون خيلي مشكل شده بودو كه اگه چند تا دياسپام هم ميزدن اروم نميشديم ولي اين جوزدگي زياد طول نكشيد كه استاد شيمي مون بعد نيم ساعت ديگه اومد و خواست امتحان بگيره كه با داد زدن بچه ها بيچاره استادمون داشت كماي كر شدنو طي ميكرد كه با گفتن امتحان نميگيرم انگار كه دگمه ي stopزده باشي همه يهو لال شدن.....

به همه تون و خودم خوش امد ميگم.

حالا شما ميپرسين اين چرا به خودش خوش امد ميگه؟(الان قیافه تون این شکلی شده)!!!

اجازه:واسه اينكه من اولين بار تو وبلاگ خوشگلمون دارم مطلبي رو مينويسم كه اولين بار بودنش هم دليل داره كه همه تون بايد چشاتونو خوب باز كنين و داستان به اسم ( لحظه ي مرگ مهناز )رو بخونين....

يك روز بر خانه نيشسته بوديم تخمه وشكستيم؟يكهو تيليفن زنگ زد گفتم: كيسته؟گفت: من منشي مخابراتم.گفتم:چكارا وكني؟در سلامتي كامل به سر ميبري هوون؟گفت: الان وقت احوال پرسي نيست وقت گريه كردنه.گفتم:چي شده خانم منشي شوهرت مرده؟گفت:نه شوهر من متاسفانه زندهست اين بلايي كه مي خواد سر تو بياد.گفتم:شوهر من مرده؟ من كه متاسفانه شوهر ندارم!!گفت:چقدر دلت خوشه كاش وقتي قبض تلفن اومد و صفر هايي كه توش هست رو ديدي اونوقت هم اينجور بخندي.گفتم: مگه چقدره؟گفت:222000 گفتم:ريال؟گفت:نخير تومان خاك تو سرت اگه منم 3ماه پشت سر هم از صبح تا شب تو نت دنبال شوهر بودم قبض تلفن منم اينجور ميومد.گفتم: بدبخت شدم گفت:اره فاتحهت خوندست.گفتم اگه فاتحه مو خوندي قطع كن نمي خوام لحظه هاي اخر عمرمو با تو بگذرونم گفت:okayولي سهم منو از حلوات كنار بزار خداحافظ!!!!!!!!!!!

اينم خلاصه ي جريان نيومدن 1 ماه ي من به نت بودو كه بعد اومدن قبض تلفن واسه اينكه حرص منو در ارن و شكنجه ام بدن تا يك ماه از تلفن محروم بوديم(كل خانواده!) البته ديگه مثل قديما نميام نت چون هم تنبيه شدم و هم ديگه وقتشو ندارم اخه دانش اموزسال سوم رياضي هستيم و درسامون يكم سخته وووووو از اين به بعد فقط واسه نوشتن وبلاگ و تصحيح كردن غلط هاي املايي پرستو ميام اخه سلوی رو نوشته سلوا دوسته باحاله خودمه چی کارش میشه کرد

فعلان بای بای

                                                                                             مهناز(مهی فشن)

                                                                                                         پرستو

سلام
اول از همه ميخوام در مورد اشنايي ما با هم ديگه بنويسم:پارسال(مهر86)ما تو كلاس دوم رياضي همديگه رو ديديم من رديف اول نشسته بودم و چون كسي رو تو كلاس نميشناختم قيافه ي بچه مثبتها رو به خودم گرفته بودم و مهسا و ايسان و مهناز هم رديف اخر نشسته بودن كه بالاخره من رديف به رديف پريدم عقب تا اينكه با اين بروبكس عزيز اشنا شدم گروه ما شامل 4نفر شد:
ايسان =اسي**مهناز =مهي فشن**پرستو =پري متال**مهسا =مسي تندر
در اين ميان يه كنه اي بود به نام((م.ج))كه همسايه ي روبرويي ما تو خونه ي جديدمون بود كه چسبيده بود به ما ول كن ما نبود و اونقدر اينور اونور دويد تا اينكه پريد تو كلاس ما و بعدش رديفمون-ديگه هر بلايي كه ميتونستيم سرش اورديم و هر حرفي كه بلد بوديم بارش كرديم ولي كنه اي چسبنده تر از اين حرفا بود و خلاصه تا اخر سال با ما هم رديف شد و با اون تكيه كلام معروفش(اخه چرا)همه مون رو كچل كرده بود ولي خدايي رديف خوبي داشتيم
                                                                                                     پرستو